Deze muurschildering in acryl op beton heet "Qu’est-ce qu’un intellectuel" (“Een intellectueel, wat is dat?”). Ze werd in 1987 gecreëerd door Roger Somville en het Openbare Kunstcollectief. Waar gaat het hier eigenlijk om? Een student bestijgt de trappen naar de kennis. De symboliek toont een regressie in de tijd, met de denker uit de oudheid bovenaan, de denker uit de renaissance in het midden en de hedendaagse denker onderaan de trap. Dit schilderij kijkt kritisch naar de positie van de intellectueel in de context van het mensdom : de mens die het vermogen heeft verworven om zichzelf te vernietigen... De kunstenaar stelt dat intelligentie in dienst moet staan van de bescherming van de menselijke soort, de vrede en de sociale rechtvaardigheid.
Je kunt hier voortaan niet meer voorbij zonder je vragen te stellen bij de positie van de intellectueel
Naam
"Een intellectueel, wat is dat?"
Realisatie
1987
Bedenker
Roger Somville en het Openbare Kunstcollectief.
Functie
Dit schilderwerk wil dieper doorgraven op de positie van de intellectueel: een relevante vraag in een universiteitsstad : "Welke kennis komen we hier zoeken?"
Kenmerken
- Muurschildering in acryl op beton.
- Een oppervlak van 410 m².
- Promotor: de UCLouvain.
- Meerdere figuren met een dromerige, ongeruste, zelfs angstige blik.
- Dominante kleuren: blauw en wit.
- Standpunt van de artiest op de laterale muur.
- Hoofdmuur : symbolische weergave van de kennis in regressie in de tijd.
Te zien
Ander kunstwerk in de buurt : sculptuur van de 24 uren op de fiets.
Oorsprong
In 1979 richt Somville het Openbare Kunstcollectief op. Hiermee brengt hij vervolgens zijn werk "Qu’est-ce qu’un intellectuel" tot stand. Somville werd in zijn jeugd sterk beïnvloed door het werk en de esthetiek van de Mexicaanse muralisten (vooral Diego Rivera van wie een muurschildering te zien is in de Rue du Sablon).
Over de kunstenaar
Roger Somville (geboren in Brussel in 1923) ging prat op zijn lidmaatschap van de Communistische Partij van België en profileerde zich als verdediger van het realisme tegen de abstracte kunst. Hij voerde actie voor "de creatie van een kunst van het volk die leven en arbeid van de mens verheerlijkt, met zijn strijd, zijn lijden, zijn vreugde, overwinningen en hoop : kunst die binnen ieders bereik opgesteld moet zijn, waar mensen leven en voorbijkomen". Hij verfraaide heel wat openbare gebouwen in België, zoals het Brusselse metrostation Hankar. Decors en ruimte blijven in zijn werk tamelijk vaag: de mens eist de centrale plaats op in zijn kunst.
Het extraatje
Reeds vanaf de creatie van Louvain-la-Neuve kreeg kunst hier een bevoorrechte positie toebedeeld. Elke bouwheer van een nieuwe constructie in de stad of in het Parc Scientifique moet 2% van zijn inplantingsbudget besteden aan de installatie van kunstwerken.
